Waarom er nog steeds ‘niet-duurzame’ items in mijn kast hangen

Zoals ik mezelf niet anders ken, was het begin november voor mij alles of niets. Dit was het; ik ging duurzaam “worden”. Te beginnen met mijn kast. Het ging een “capsule wardrobe” worden! In een volgend artikel meer hierover. Een stuk of 100+ items (ja echt!) heb ik verkocht op Vinted, of gedoneerd. Ik was zo erg op dreef dat ik op een ochtend wakker werd en me realiseerde dat ik nog wel broeken had, maar geen topjes. Dat ging een probleem worden, want, video calls. Thuiswerken. Boodschappen doen. Je kent het. Gaat allemaal een beetje lastig zonder bloesje.

Goed, ik draaide misschien een beetje door – maakt niet uit. Dit was mijn duurzame reis en ik was ervan overtuigd dat het op deze manier moest. Alle niet-duurzame items moesten weg. Gemaakt van synthetische stof? WEG! Geen CSR beleid op de website? WEG! Je snapt het.. Maar, nu had ik natuurlijk wel nog kleding nodig. Ik heb twee nieuwe coltruien gekocht, van Organic Basics en Sézane, twee van mijn lievelings (duurzame) merken. Trots als een pauw was ik, want, helemaal zelf was ik deze duurzame merken op het spoor gekomen. En laat ik eerlijk zijn, ik voelde me wel even holier than thou. Fast fashion merken – BYE! Naast deze twee items heb ik letterlijk alles wat ik nog nodig had, tweedehands gekocht, en ook van enkel duurzame merken. Een winterjas, meerdere broeken, t-shirts, truien en een sieraden doosje. (Really, sieraden doosje? Ja, maar het was van een duurzaam merk, tweedehands, en kostte echt drie keer niks. Oh, oh, adem in, adem uit, en laat de koopgekte weer van je afglijden…)

Tweestrijd

Maar nu komt het. Want ik had nog twee oude vesten in mijn kast hangen, die ik zeker al twee jaar heb, maar ook zeker niet van fair en duurzame merken zijn. Ik zat in een tweestrijd – eigenlijk moesten ze weg want dit was niet in lijn met mijn nieuwe, voorbeeldige ‘ik’. Maar..ik droeg ze ook hartstikke vaak en ze zaten super lekker.
Ander voorbeeldje: mijn samenwerking met Omoda was bijna afgelopen, maar niet voordat ik nog één laatste seizoen had meegedraaid. Concreet betekende dat: ik mocht een paar schoenen uitzoeken waarvoor ik dan content zou schieten. Omoda is hard aan de weg aan het timmeren om duurzamere merken te contracteren, maar tot die tijd vind ik het aanbod best mager. De duurzame merken die ze wél aanbieden, zijn niet mijn smaak.

Lessons learned

Voor wat betreft de vesten: De fast fashion merken die deze items hebben geproduceerd staan in niets in lijn met mijn principes. Maar feit is wel, dat de meest duurzame kleren al in je kast hangen. De oplossing in dit geval is toch echt: als je het graag draagt, hou het dan. Voed de cirkel niet door het weg te doen, en weer iets nieuws ervoor in de plaats te kopen.
Voor wat betreft de schoenen: Ik had uit principe schoenen uit kunnen zoeken van een fair en duurzaam merk. Maar schoenen die ik niet leuk vind, zullen voor altijd, ongebruikt in mijn kast blijven staan. Ik was de samenwerking eenmaal aangegaan en wil dit netjes afronden. Ik heb gekozen voor enkellaarsjes die ik heel erg leuk vond en waarvan ik hopelijk nog jarenlang plezier zal hebben. Dit zorgt er op zijn beurt weer voor dat ik (in principe, dat is het idee) heel lang geen nieuwe laarsjes hoef te kopen.

Doe het met wat je hebt. Overconsumptie en het steeds willen van meer, meer, meer.. Hoe langer ik hier overna denk, hoe meer ik denk – jongens, wat zijn we toch een hebberig volk geworden..

8 thoughts on “Waarom er nog steeds ‘niet-duurzame’ items in mijn kast hangen”

  1. Mooi geschreven Rob! Ik vind het interessant om hier meer over te weten te komen, er is nog zoveel meer wat we hierover kunnen leren. Benieuwd naar welke merken duurzaam zijn, waar je op moet letten en welke struggles jij nog meer tegen gaat komen! Liefs x Ghis

    1. Hoi Ghitje, bedankt voor je bericht! Het is ook echt super interessant! Er zijn zo ontzettend veel leuke, duurzame merken, maar die kunnen het niet opnemen tegen de Zara’s en Primarks van deze wereld…Gelukkig hoef je er zelf geen studie van te maken want dat doe ik met veel plezier voor jullie! Ik zal mijn bevindingen blijven posten….. X

  2. Respect hoor Robin, hoe je zo in een keer de omslag hebt gemaakt. Ik ben daar nog (lang) niet en ik weet ook niet of ik zo rigoureus kan en wil zijn (ik hecht ook echt aan bepaalde dingen waar een emotionele herinnering aan hangt). T-shirtjes van mama bijvoorbeeld. Zeker niet van een duurzaam merk. Maar wel duurzaam voor mij. Want emotie. En bepaalde dingen gaan nooit weg. Afijn, dat is meer off topic. Je ‘prikkelt’ mij in ieder geval wel. Waardoor ik nog minder heb aangeschaft dan ik al zou hebben gedaan. En ik ben benieuwd. Het is in ieder geval inspirerend…

    1. Hi Rory, super lief, dank je voor het lezen en voor je comment. Ik kan ook ZEKER niets weg doen met emotionele waarde. Dat zou ik ook niemand aanraden. T-shirtjes van tante Maureen inderdaad gewoon lekker in de kast laten hangen. Dit heeft niks met duurzaamheid te maken en niemand kan je dwingen die herinneringen los te laten. Dit is dan ook het onderscheid wat ik voor mezelf maak. In het begin was ik ook te rigoureus, nu bepaal ik mijn ‘eigen’ regels 🙂 Gewoon doen wat goed voelt!

    1. Hi Heleen, super lief dat je mijn allereerste artikel hebt gelezen! En bedankt voor je positieve feedback! Nou, er valt een last van mijn schouders dat het nu live is… 🙂 #breathenormally

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *