Kasjmier dragen als dierenliefhebber? | 3 vragen aan Carrie van Hero Cashmere

Kasjmier is met stipt op nummer één DE reden dat ik compleet en van het ene op het andere moment van fast fashion ben afgestapt. Lees hier meer over mijn verhaal. Eenmaal gekalmeerd (dat heeft een paar maanden geduurd), dacht ik: er moet toch een manier zijn om als vegan diervriendelijke wol en kasjmier te dragen? Can it be done? Ik kwam in contact met Carrie van Hero Cashmere, een bedrijf in Edinburgh, die mij te woord wilde staan. Carrie kwam vóór het Corona tijdperk regelmatig in Mongolië voor quality control; kwaliteit van de werkomstandigheden, maar ook levenskwaliteit van de dieren.

Wat ik sowieso weet: Na het schrijven van dit artikel, zal er niets veranderd zijn. Er zal nog altijd dierenleed zijn in de wereld. Er zullen nog altijd mensen in erbarmelijke omstandigheden leven en werken. Arbeiders zullen nog uitgebuit worden. De wereld zal niet veranderen tot dat wij dat doen. Ik geloof namelijk dat er merken zijn waar we wél kunnen kopen. Ja, 95% van de kasjmier die wordt verkocht moet je niet willen kopen. Maar ga op zoek naar die 5% als je net zoals ik af en toe dit soort items wilt kunnen dragen.

“First of all, my goal is not to persuade someone to wear a product derived from animals if they are against that. Cashmere comes from animals so it isn’t vegan friendly, although many will make an informed exception for high value items that they will keep for a long time.

“I make sure we are using SFA sourced fibre and that gives me confidence. But we want to work directly with herders in the future and build even closer relationships.”

Oké, dit klinkt veelbelovend. Hier hebben we dus een klein bedrijf dat echt iets geeft om de planeet en de dieren. De drie doelen van de (SFA) Sustainable Fibre Alliance1 waarover Carrie het heeft: dierwelzijn verbeteren, impact op het milieu verminderen en het levensonderhoud van de veehouder veiligstellen.

Ik stelde Carrie drie kritische vragen over haar bedrijf. Ik geloof dat je als vegan wél diervriendelijke opties hebt als het op wol en kasjmier aankomt. Lees verder, en oordeel zelf.

Let op: Aangezien Carrie Engels spreekt, is een deel in het Engels zodat ik haar woorden letterlijk kon overnemen, om miscommunicatie te voorkomen.

1. Allereerst ben ik benieuwd waarom je de stap hebt genomen om in Mongolië je kasjmier te kopen. Het land staat bekend om zijn dierenleed en slechte werkomstandigheden in deze industrie. Was je niet bang voor kritiek?

“There is Mongolia (a country between Russia and China) and Inner Mongolia (an autonomous region of China). Often you will find cashmere described as Mongolian when it is actually from Inner Mongolia. 

Knowing that there may be criticism does not put me off. On the contrary, if an industry is deemed to be cruel, this is all the more reason to get involved, find out what is going on and see what can be improved. I am interested in why cruelty happens in the first place because it is usually a sign that something is lacking societally.

Mongolia is a struggling economy and it is important not to judge it through the same lens as we would a developed economy, because actually it is demand from the West that led to damaging overgrazing and loss of grasslands.”

Dit laatste raakt mij. Is het de groeiende vraag vanuit het westen, voor meer en goedkopere ‘luxe’ producten, die dit veroorzaakt? En is het boycotten ervan dan de oplossing?

2. Vanwege Corona ben je niet meer in de gelegenheid om op bezoek te gaan bij de boerderijen. Heb je nooit het vermoeden dat ze de schijn ophouden als je er bent, en zodra je weg bent…

What goes on behind closed doors? Of course this is always going to be a concern, but it is as much a concern if I would buy Scottish lambswool. The fact of dealing with a country that is so remote, if anything, creates a greater sense of responsibility because I know that I am doing due diligence for people who wouldn’t know where to start.

Something you must always remember is that cashmere is hair. If you treat your hair well it will look good. Cashmere is priced per gram, it is a valuable commodity; herders would be self-sabotaging if they treated the goats poorly. One of the things I’m looking into is the use of blockchain for traceability.

Het gebruiken van blockchain technologie zou meer inzicht geven in o.a. de herkomst van de materialen. Het kan zelfs beginnen bij het noteren van wat de dieren te eten krijgen bijvoorbeeld. Of je er dierenleed de wereld mee uit helpt, weet ik niet. Ik ben er zeker een voorstander van, maar er zijn ook nadelen. Het gebruiken van een blockchain is prijzig. Vooral voor kleine bedrijven vormt dit een probleem. Daarnaast zijn er momenteel geen eisen waaraan het proces moet voldoen.

3. Jullie kleding, vanuit het perspectief van iemand die alleen fast fashion kan of wil betalen, is behoorlijk prijzig. Hoe verklaar je dit?

“This may be the biggest problem I face. The clothes are expensive for a number of reasons, and they will not appeal to someone who shops only fast fashion. We try to strike a balance between items that tick some fashion boxes but are also timeless. Our prices reflect the fact that we are a very small business. We make very small orders, we do not make hundreds or thousands of items so as not to contribute to the problem of waste clothing.”

Toen ik voor Carrie mijn vragen ging opstellen, werd duidelijk dat ik zeer gefocust was op het welzijn van de dieren. Logisch vond ik, mijn blog is geboren uit mijn liefde voor dieren. Wat Carrie me vertelde werd opeens pijnlijk duidelijk. Ik weet dat ik te weinig aan de arbeiders denk, omdat ik zo begaan ben met de dieren in deze industrie. Maar als we al niets om de mensen geven, die amper een leefbaar salaris verdienen in deze industrie – hoe kunnen we dan verwachten dat zij goed omgaan met juist die dieren, die voor hen symbool staan voor een armzalig en oneerlijk bestaan in deze wereld?

Is het een oplossing om geen wol of kasjmier meer te kopen? Of moeten we de hand in eigen boezem steken en toegeven dat de overconsumptie van onze maatschappij dit heeft veroorzaakt? Ik wil terug naar een tijd dat mens en dier vredig samen konden leven. Het idee dat ik als consument een product kan dragen, gemaakt van wol die een dier niet meer nodig heeft, is in mijn ogen iets prachtigs en natuurlijks. Ik denk dat het tijd is om schuld te bekennen, en kritisch te zijn op onszelf, want wíj hebben deze maatschappij gevormd. De overconsumptie is om te janken. Koop verstandig. Koop bewust.

References

1https://sustainablefibre.org

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *